Gatunki wskaźnikowe czyli bioindykatory powinny:
- mieć wąski zakres tolernacji (czyli być stenobiontami) względem badanego czynnika,
- mieć szeroki zasięg geograficzny, dzięki czemu mogą być uniwersalne i ułatwiać porównanie pewnych cech w różnych środowiskach,
- występować w dużych ilościach - dzięki czemu łatwo je odnaleźć,
- być łatwe do oznaczenia (aby można było je łatwo zidentyfikować)
- również powinny charakteryzować się długim cyklem rozwojwym.