Geneza parlamentaryzmu w Anglii i Francji. (krótko).

Odpowiedź :

W Anglii geneza parlamentaryzmu sięga czasów Jana bez Ziemi i tak zwanej Wielkiej Karty Swobód uchwalonej w 1215 roku. Król zobowiązał się tam do słuchania rady przedstawicieli rycerstwa. W Anglii generalnie zawsze silna była pozycja możnowładztwa, które chciało mieć wpływ na rządu, np. Szymon de Montfort sprawował praktycznie przez rok czasu rządy, a był przedstawicielem angielskiej arystokracji francuskiego pochodzenia. Parlament pojawił się tam w 1265 roku i był podzielony na izbę gmin, czyli reprezentantów konkretnych ziem i miast królewskich oraz izbę lordów, czyli przedstawicieli najbogatszej szlachty, która sprawowała najważniejsze funkcje w państwie. Natomiast we Francji parlament wywodzi się ze Stanów Generalnych - przedstawicieli duchownych, szlachty i niektórych miast królewskich. W obu izbach nie istniała praktycznie reprezentacja chłopów ani mieszczan - miasta były reprezentowane, ale bez prawa głosu i ich przedstawiciele wypowiadali się tylko w sprawach miast.

Trzeba przyznać, że chyba jednak w Anglii pozycja Parlamentu była silniejsza. We Francji udawało się często królom np. nie zwoływać Stanów Generalnych i cały czas próbowano ograniczyć ich rolę, chociaż dawały one zgodę na uchwalenie podatków na wojnę. W Anglii natomiast Parlament również dawał królowi rady, a także uchwalał podatki. Henryk VIII ograniczy rolę parlamentu, ale potem jego pozycja w Anglii będzie już bardzo silna i wykształci się tam monarchia parlamentarna - rola króla będzie coraz słabsza kosztem parlamentu (z tym będzie walczył król Karol I, który w końcu zostanie w wojnie domowej schwytany i skazany na śmierć).